Hart luchten

Ik weet niet goed hoe ik mijn verhaal moet starten maar ik ga een poging wagen.  

Vandaag is het 1 oktober 2015. En ik ben jarig! 19 jaar. Ik zit met een probleem, en ik weet pas sinds kort dat ik dit probleem heb, ondanks dat dit al een tijdje onbewust speelt.

 Voor de zomer vakantie ben ik geopereerd. Ik had terugkomende pijn in mijn amandelen, dit belemmerde dingen in mijn dagelijks leven. Na ongeveer 2,5 jaar (als het niet langer is) heb ik besloten ze weg te Laten halen op advies van de kno arts. 

De operatie verliep prima, 2 weken was ik ziek. Daarna stond ik weer met een biertje in m'n hand in de kroeg mee te zingen met de muziek. Door mijn operatie was ik 5 kilo kwijt, aangezien ik 3 dagen niks at en daarna langzaam weer ging opbouwen. Daardoor zat ik lekker in mijn vel en voelde ik me zeker over mijn lichaam.

Natuurlijk bleef mijn figuur niet zo. Zodra ik weer normaal kon eten deed ik dat ook zeker. De 5 kilo had mij blijkbaar niet genoeg gemotiveerd om zo te blijven. Dit had ik wel gedacht omdat kleding mij veel leuker stond zonder zo'n buikje, maar helaas. 

Een tijd lang had ik geen last van keelpijn, gelukkig. Maar plotseling in aug/sept kwam het weer.. Ik liep maar te klagen ( dit is automatisme van mij, dat lucht op). Ik twijfelde of ik langs de dokter moest. Misschien was het gewoon een verkoudheid.

 Tot op een dag de stukjes in elkaar vielen.....

Een week lang sportte ik super hard achter elkaar, ging super lekker. Trots op mezelf. Maar een van die dagen liet ik mij onwijs gaan met eten. 'Dit compenseert met het sporten' dacht ik maar. Ik maakte een tosti en werkte die zo'n beetje in 1 minuut naar binnen met een grote klodder saus erbij. Ik stond versteld van mezelf. Ik baalde enorm na het eten. Ik besloot het eruit te gooien.. Ik stak mijn vinger in m'n keel, en zonder enige moeite lag daar mijn tosti met kaas kip en vette smerige saus in de plee pot. Ik voelde me opgelucht. Al waren al m'n aders in m'n ogen knal rood en stond het zweet op m'n rug. 

Het ging met gemak. Dit omdat ik vaker overgeef, bijv na een avondje flink stappen. Mijn theorie is dan dat het mijn kater verminderd. Of het werkt weet ik nog steeds niets.. In mijn hoofd wel. Ook had ik vaker, als ik écht baalde van mijn eet gedrag, overgegeven.

 Nu dan maar even puntje bij paaltje, want ondertussen ben ik al niet meer jarig en wil ik slapen. Ik denk dat de oorzaak van mijn keelpijn komt door het overgeven.. Ik ben bang. 

 ik ben doorgeslagen.

sinds september geef ik bijna dagelijks over. En als ik dit zo schrijf vind ik mezelf echt een loser. Dat zou ik ook denken als iemand anders dit zou schrijven. Maar het is een verslaving geworden.

Telkens als ik mezelf heb volgepropt met vreetwerk krijg ik het op m'n heupen en wil ik het zo snel mogelijk uit m'n lichaam hebben (ik heb het niet persee over vreetbuien) Het is een hel. Soms ga ik naar de wc, en plots veranderd mijn hand in een duivel. Hij gaat z'n eigen weg en laat mij kotsen door mijn vingers in m'n keel te steken. Zodra ik met rode ogen mijn zooi door spoel vertrekt het duiveltje in mij en verander ik helemaal weer. Het valt niet te beschrijven, het is bizar, ik lijk wel gek.

Mijn moeder bood aan om naar de kno arts te gaan, ik sloeg dit af. Pijndie ik nu heb, keelpijn veroorzaak ik zelf ben ik bang. En lusteloosheid waar ik mee zat blijkbaar ook.

Ik wil het graag met mensen delen. Want wat is mijn probleem? Boulimia??  

 wordt vervolgt